Drukke tijden

Sneeuwklokjes

Hoera, sneeuwklokjes! Het wordt lente in de Ardennen.

Tjee wat heb ik lang niks nieuws geschreven op Kokenvoormijndochter! Het was lekker druk de afgelopen tijd: vorige week in Keulen voor een conferentie, toen een weekendje Belgische Ardennen en nu zit ik in de trein naar Brussel om een presentatie te geven voor de Europese Commissie. Over internet, niet over babyhapjes :-) (Hallo Brussel als u meeleest: ik kom ook graag een keer vertellen over lekker eten voor kleintjes :-) N heeft al die tijd natuurlijk geen honger geleden: ik heb wel gewoon voor haar gekookt, alleen het schrijven erover is er bij ingeschoten. Ga ik goedmaken. Want ik heb een hoop te vertellen! De Ardennen waren heerlijk, de lente stond op punt van uitbarsten: hier en daar voorzichtig beginnende bloesems en overal knoppen die klaar waren om open te gaan. We komen daar al 30 jaar, ik heb er veel fantastische vakanties beleefd toen ik klein was. En ik vind het te gek dat ik nu N mee kan nemen naar dezelfde plek.

Een belangrijk onderdeel van onze Ardennen-traditie is dat we er lekker eten. Natuurlijk. Er is een heerlijke bakker waar we vaak éclairs halen: van die langgerekte soezen met gele room erin en chocoladeglazuur erop. Een vakantie in de Ardennen is niet compleet zonder éclairs. Ik weet nog goed dat we jaren geleden – ik was misschien acht – bij een dorpsfeest waren waar kinderen konden koekhappen. In plaats van plakken oudewijvenkoek hingen daar die heerlijke éclairs aan een touwtje, in mijn herinnering vele honderden. Ik kon m’n ogen niet geloven! Het bleek nog knap lastig om zo’n ding van een touwtje te bijten, het was ongetwijfeld een enorme knoeiboel.

Afgelopen weekend was het tijd voor N’s eerste éclair. Ze keek wat wantrouwend, eerst. Voelde voorzichtig aan het plakkerige glazuur, en nam na enig aandringen een hapje. Toen de eerste hap was genomen stortte ze zich vol op die heerlijke zoetheid en binnen no time zat alles onder de pudding en glazuur. Uiteindelijk bleek de beste manier van eten de éclair open te maken en de pudding eruit te likken, met een grote grijns op haar kleverige smoeltje. Dat smaakt naar meer! We moeten dus nog vaak die kant op.

Ardennen survivalweekend

Pure survivalkunst in de Belgische Ardennen :-) Let op N, slapend in de rugzak!

Na het puddingavontuur hebben we nog veel meer avonturen beleefd. We hebben een draagzak voor N gekregen van een neef en nicht, zo eentje met een aluminium frame waarin ze heerlijk op je rug zit. Heel leuk om zo met haar door de bossen te sjouwen. Heel veel heeft ze er niet van meegekregen vrees ik, want de frisse boslucht in combinatie met het schommelen van de draagzak bleek een uitstekend slaapmiddel dus het grootste gedeelte van de wandeling was ze diep in slaap. Vast dromend van éclairs. Als ze op haar vader lijkt, tenminste :-)

over eten. |

4 reacties op Drukke tijden

  1. pieternel zegt:

    great pics!

  2. Lotte zegt:

    Lijkt me heerlijk om zo door de bossen te worden gedragen!