Zelfgemaakte pizza

Fantastische zelfgemaakte pizza Margherita

Fantastische zelfgemaakte pizza Margherita

Annemieke en Richelle wezen me op de geneugten van de aardappelpizza. Had ik nog nooit van gehoord, maar het klinkt goed, dus die moeten we proberen. Maar toen ik me dat had voorgenomen bedacht ik dat ik nog nooit zelf pizza had gebakken. Ja, ik heb wel diepvriespizza’s in de oven gegooid, maar dat telt niet. Die zijn trouwens ook maar matig lekker, vind ik. Zeker als je ze vergelijkt met die dunne, knapperige pizza’s van een goede Italiaanse pizzeria. Dus had ik een heel nieuwe uitdaging: niet alleen aardappelpizza bakken, maar überhaupt een lekkere pizza uit mijn oven toveren. Dun en knapperig, met lekkere dingen erop. Aan het werk dus!

Het verschil tussen dikke kleffe diepvriespizza en lekkere pizzeria-pizza zit ‘m onder andere in de bodem. In een goede pizzeria hebben ze een steenoven en dat maakt een groot verschil. De stenen bodem van zo’n oven wordt namelijk loeiheet. Heel anders dan het metalen rooster dat ik in m’n oven heb. En zo’n loeihete steen zorgt ervoor dat de pizzabodem in heel korte tijd een enorme hitte te verduren krijgt. Dat zorgt voor een sterke ovenrijs (zo noemen broodbakkers het fenomeen dat het brood in de oven een flink stuk groter wordt) en dus krijg je zo’n lekker knapperige, bobbelige pizzabodem. Dus ik moet een steenoven.

Pizza in de 'steenoven'

Pizza in de 'steenoven'

Nou ja, dat zit er niet in. Maar stenen zijn gelukkig makkelijk te verkrijgen. Dus ik ben naar de Praxis gereden en heb daar voor 39 cent per stuk zes hardstenen tegels gekocht. 15×15 centimeter, 2,5 dik. Nadat ik ze goed had afgewassen vormen ze samen een prima stenen bodem in mijn oven!

Voor m’n eerste pizza wil ik het simpel houden. Dat past ook prima bij de filosofie van de Italiaanse keuken: de kwaliteit van het eten zit in de kwaliteit van de ingrediënten, niet in de ingewikkeldheid van het recept. Pizza Margherita dus, de moeder aller pizza’s. Gewoon tomaten, goede buffelmozzarella en verse basilicum. Een beetje olie en peper als je wilt, maar verder niks. Met zo’n puur recept kunnen we goed beoordelen of mijn pizza-skills in orde zijn. Daarna komt de aardappelpizza aan de beurt. Nog even over de mozzarella: ik weet dat buffelmozzarella duur is en dat je ook voor minder dan een euro mozzarella kunt kopen van de Euroshopper. Maar bij zo’n eenvoudig gerecht waar zo weinig ingrediënten ingaan, is het echt belangrijk dat je goede spullen gebruikt. Van buffelmozzarella kun je proeven dat het kaas is! Dat in tegenstelling tot goedkope koeienmozzarella, die smaakt naar elastische dikke melk. Ook lekker misschien, maar niet geschikt voor deze pizza.

Het recept voor het deeg heb ik uit De Zilveren Lepel, het ultieme Italiaanse kookboek. Neem er veel tijd voor: hoe langer het deeg rijst hoe beter!

Onderstaand recept is genoeg voor twee volwassenen en een lief meisje van bijna anderhalf.

Recept: pizza Margherita

voor het deeg:

  • 250 gram fijne bloem (liefst Italiaanse tipo 00 als je die kunt krijgen)
  • 3/4 theelepel zout
  • 8 gram gedroogde gist
  • 120 ml lauw water
  • een scheutje olijfolie

en verder:

  • een blik goede gepelde tomaten (of lekkere verse tomaten als die in het seizoen zijn)
  • twee bollen goede buffelmozzarella
  • verse basilicum
Pizza Margherita klaar om de oven in te gaan

Pizza Margherita klaar om de oven in te gaan

Maak eerste het deeg: zeef de bloem, doe gist en zout erbij en roer door elkaar. Voeg dan het water en een scheutje olijfolie toe en meng met je vingers tot een zacht deeg. Speel een tijd met het deeg: duwen en trekken, rekken en kneden. Hoe langer je dat doet, hoe elastischer het deeg wordt. Dat komt doordat de gluten in het deeg een tijdje nodig hebben om vocht op te nemen en als je goed kneed dan vormen de gluten een soort kluwens die in elkaar grijpen waardoor het deeg steeds elastischer wordt.

Vorm een bal van het deeg, snijd daar een kruis in, doe in een schone kom en zet die op een warme plek, afgedekt met plastic folie. Laat minstens drie uur rijzen, maar vijf uur is beter. Het deeg wordt in die tijd twee keer zo groot.

Pureer de gepelde tomaten met de staafmixer, doe er een klein beetje zout door. Dit is de saus, er hoeft verder niks door. Zet de saus klaar in een kom.

Snijd de mozzarella in dunne plakken en zet ook die vast klaar. Was en droog de basilicum, pluk de bladeren los en leg ze klaar. Zo. Nu heb je wat ze in een restaurantkeuken de mise en place noemen: alles staat klaar voor het grijpen zodat je straks de pizza alleen nog maar in elkaar hoeft te zetten, zonder tussendoor ook nog te moeten wassen en snijden.

Leg de schoongewassen stenen in de oven (ik neem aan dat je ook even naar de Praxis bent gereden). Stook de oven zo heet mogelijk op, op 250 graden of nog heter als dat kan.

Bestuif het aanrecht met bloem, neem een deel van het deeg en rol dat met de deegroller tot een dunne (3 millimeter) ronde plak. Maak je pizza niet te groot, want een grote pizza is moeilijker in de oven te krijgen dan een kleine. Doe snel wat tomatensaus op het deeg. Niet te dik want dan wordt het een natte kledderpizza. Op de saus verdeel je stukjes mozzarella en basilicumblaadjes. En dan is de pizza klaar om de oven in te gaan.

Dat valt nog niet mee, want zo’n mooie grote pizzaschep heb ik niet. En jij vast ook niet. Ik heb de pizza op een met bloem bestoven houten snijplank gelegd en van daar op de hete stenen in de oven geschoven. Snel de oven dicht zodat er geen warmte verloren gaat. En dan door het ovenraampje kijken wat er gebeurt. De hete stenen zorgen er inderdaad voor dat de bodem snel begint te bobbelen. Er vormen zich blazen in het deeg, die vervolgens knapperig gebakken worden. Ondertussen smelt de mozzarella en komt er een lichtbruin korstje op. De tere verse basilicumblaadjes hebben het zichtbaar moeilijk in de hitte.

En dan opeens is de pizza klaar. Na zo’n 7 minuten in de oven zag mijn pizza Margherita er heerlijk uit, precies alsof hij klaar was. En dat was ie ook. De pizza uit de oven halen is een stuk makkelijker dan het erin schuiven, want de bodem is nu niet meer zacht en elastisch maar stevig en knapperig. Dus die kun je zo met je vingers (au!) op een bord schuiven.

Misschien nog snel wat zwarte peper en een klein beetje goede olijfolie erover, in stukken snijden en meteen opeten!

Geplaatst onder recepten, vanaf 1 jaar, vegetarisch. Ingrediënten: , , , , , . |

11 reacties op Zelfgemaakte pizza

  1. Tineke zegt:

    Klinkt leuk, zeg! Moet wel lachen om hoe vaak je erop wijst dat er ‘goede’ ingrediënten gebruikt moeten worden. Ik heb helaas geen tijd (én geld) om langs allerlei speciale winkeltjes te gaan voor bijzonder goed spul, dus vrees dat dit gezin het met supermarktzooi moet doen! Maar als ons mopje straks ietsje ouder is, gaan we zeker ook een keer naar de Praxis om een steenoven aan te schaffen ;-)
    BTW superleuke site, ben hier dagelijks om even kijken of jij nog een smakelijk idee hebt met één of ander ingrediënt dat ik heb liggen en graag aan dochterlief wil introduceren… Dus thanks!

    • Niels zegt:

      Hoi Tineke,
      Ja ik weet het, ik zeur vaak over goede ingrediënten :-). Ik vind dat ook echt belangrijk: het maakt het verschil tussen gewoon eten en echt lekker genieten. Althans, dat vind ik. Hoeft helemaal niet veel tijd / geld te kosten: als je zoals ik op zaterdagochtend naar de markt gaat haal je voor de hele week lekkere spullen in huis voor minder geld dan je bij de Albert Heijn kwijt bent. En met een kindje naar de markt is ook nog eens heel leuk want er is lekker veel te zien, te horen en te proeven.
      Eet smakelijk!

  2. Ben ik die Annemieke? Ik vind Romeinse aardappelpizza namelijk geweldig.

  3. Oja, wist je trouwens dat Italianen vaak geen buffelmozzarella gebruiken, omdat dat van de pizza afloopt? Ik meng meestal buffel en koe om te voorkomen dat het al te nat wordt. Er gaat ook vaak een andere kaas op, restje blauw ofzo.

    Echt leuk pizza, ik maak dit sinds mijn 15e bijna wekelijks. Ik vraag me af hoeveel honderden keren dat al niet is!

    • Niels zegt:

      Ja die Annemieke ben jij :-)

      De buffelmozzarella liep gelukkig niet van de pizza af, al is hij inderdaad wel vochtiger dan koeienmozarella. Maar als de oven heet genoeg is en de plakken mozarella niet de dik, dan is dat geen enkel probleem. En het smaakt wel veel lekkerder!

  4. Kristof zegt:

    Hoi,

    Mooie site! Ik kwam toevallig op je site omdat ik je comment las op één van men andere sites ( http://www.digitalforum.be/bongorecepten/2010/01/07/recepten-voor-kinderen/)

    Ik heb alvast je url tussen mijn links gezet!

    Groeten

    Kristof

  5. Lotte zegt:

    Hoi Niels,

    Dat klinkt heerlijk!! Ik maak heel vaak verse pizza. Benicio vindt het heerlijk! Laatst had ik het gemaakt toen er bezoek kwam. Dus als er nu bezoek komt rent Benicio naar de oven en roept als springend “pitta, pitta, pitta!!” Een groot succes dus! Ik maak het trouwens meestal met wat zwaarder volkorenmeel. Laatst zelfs met griesmeel. Was ook heerlijk!

    Met stenen heb ik het nog nooit geprobeerd, maar onze pizzaplaat werkt ook prima.

    groetjes,

    Lotte

  6. Roger zegt:

    Hoi Niels,
    Perfect idee die tegels, morgen naar de Gamma. Ik had het probleem ook en vond de volgende eenvoudige oplossing: Doe je pizzadeeg op een geoliede bakplaat. Zet minstens drie gaspitten hoog en wentel (met ovenhandschoenen) je bakplaat boven de brandende pitten. Zo schroei je de pizza bodem voor en ontstaan er ook van die verrukkelijke blaasjes.
    groet Roger

  7. Andries zegt:

    Bedankt voor de tips.
    Ik heb nu enkele weken een pizzaoven in gebruik en merk bij pizza’s vooral dat het een kunst is om een goede bodem te maken. En je weet: bodem is goed hele pizza is goed. Jij laat het deeg wel veel langer rijzen dan ik gewend ben. Ga ik proberen. Ik heb inmiddels goeie ervaringen met verse gist van de bakker.
    Tipo 00 meel is niet overal te krijgen. welke supermarkt heeft dit meel??

    • Niels zegt:

      Lang laten rijzen is erg belangrijk, dan ontwikkelt de smaak zich veel beter en krijg je een lekker elastisch deeg.
      Tipo 00 meel is moeilijk verkrijgbaar inderdaad, ik ken geen supermarkt die het heeft. Probeer een Italiaanse winkel, of een delicatessenwinkel, of trek je stoute schoenen aan en vraag de pizzeria om de hoek of ze een paar kilo voor je willen meenemen van de groothandel!

  8. Ronald zegt:

    Leuke site en leuk dat er zoveel mensen met pizza’s bezig zijn, ik heb zelf wel de beschikking over een steen(oventje) en als je er de ruimte en het geld voor hebt is het echt geweldig om je pizza’s binnen een minuutje klaat gebakken te hebben. Misschien een goede tip is om het pizzadeeg een nacht ( minimaal 24 uur ) te laten rijzen in de koelkast, nogmaals door te kneden en er dan bolletjes van ca 250 / 300 gram van te maken en deze weer langzaam te laten rijzen, ook kun je eens expirementeren met het deeg, als je wat griesmeel ( 20% ) of wat maismeel toevoegt ( 5% ) worden je pizza’s een stuk knappiger. als je tipo00 gebruikt is het altijd raadzaam een wat hardere bloem toe te voegen